wtorek, 22 listopada 2022
Kochajmy się
Tu Wojski skończył opis i laską znak daje,
I wnet zaczęli wchodzić parami lokaje
Roznoszący potrawy: barszcz królewskim zwany
I rosoł staropolski sztucznie gotowany,
Do którego pan Wojski z dziwnymi sekrety
Wrzucił kilka perełek i sztukę monety
(Taki rosół krew czyści i pokrzepia zdrowie).
Dalej inne potrawy, a któż je wypowie!
Kto zrozumie nie znane już za naszych czasów,
Te półmiski kontuzów, arkasów, blemasów,
Z ingredyjencyjami pomuchl, figatelów,
Cybetów, piżm, dragantów, pinelów, brunelów;
Owe ryby! łososie suche, dunajeckie,
Wyżyny, kawijary weneckie, tureckie,
Szczuki główne i szczuki podgłówne, łokietne,
Flądry i karpie ćwiki, i karpie szlachetne!
W końcu sekret kucharski: ryba nie krojona,
U głowy przysmażona, we środku pieczona,
A mająca potrawkę z sosem u ogona.
Goście ani pytali nazwiska potrawy,
Ani ich zastanowił ów sekret ciekawy,
Wszystko prędko z żołnierskim jedli apetytem,
Kieliszki napełniając węgrzynem obfitym.
Ale tymczasem wielki serwis barwę zmienił
I odarty ze śniegu już się zazielenił,
Bo lekka, ciepłem letnim powoli rozgrzana
Roztopiła się lodu cukrowego piana
I dno odkryła, dotąd zatajone oku;
Więc krajobraz przedstawił nową porę roku,
Zabłysnąwszy zieloną, różnofarbną wiosną.
Wychodzą różne zboża, jak na drożdżach rosną,
Pszenicy szafranowej buja kłos złocisty,
Żyto ubrane w srebra malarskiego listy
I gryka wyrabiana sztucznie z czokolady,
I kwitnące gruszkami i jabłkami sady.
Ledwie mają czas goście darów lata użyć,
Darmo proszą Wojskiego, żeby je przedłużyć,
Już serwis, jak planeta koniecznym obrotem,
Zmienia porę, już zboża malowane złotem,
Nabrawszy ciepła w izbie, powoli topnieją,
Już trawy pożółkniały, liścia czerwienieją,
Sypią się, rzekłbyś, iż wiatr jesienny powiewa;
Na koniec owe chwilę przedtem strojne drzewa,
Teraz, jakby odarte od wichrów i śronu,
Stoją nagie: były to laski cynamonu,
Lub udające sosnę gałązki wawrzynu,
Odziane zamiast kolców ziarenkami kminu.
Goście pijący wino zaczęli gałązki,
Pnie i korzenie zrywać i gryźć dla zakąski.
Wojski obchodził serwis i, pełen radości,
Tryumfujące oczy obracał na gości.
Fragment Pana Tadeusza Księga XI
Biuro nieruchomości Luborzyca
środa, 16 listopada 2022
Cichociemni 10/11 V 1944
Data: 10/11 V 1944
Operacja: Weller 27
Dowódca: kpt. naw. Władysław Krywda
Ekipa: LI
- por. br. panc. rez. Kazimierz Bernaczyk ps. "Rango" (po wojnie Kazimierz Bernarczyk-Słoński), trafił do oddziału partyzanckiego „Burza” operującego w Okręgu AK Łódź. 19 lipca 1944 roku został przydzielony do Kedywu Okręgu Lwów. Nie zgłosił się na odprawę, organizowaną przez władze radzieckie, dzięki czemu uniknął aresztowania. W trakcie ewakuacji ze Lwowa na zachód uległ wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego został umieszczony w szpitalu w Nisku, gdzie przebywał od lipca do grudnia 1944 roku, a następnie w szpitalu w Rudniku nad Sanem, do maja 1945 r.
- ppor. piech. rez. Jan Bienias ps. "Osterba", "Ożoga", przydzielony do Inspektoratu Rejonu Piotrków Okręgu AK Łódź, gdzie walczył do 10 czerwca 1944 roku w oddziale partyzanckim „Burza”. W lipcu 1944 roku miał zostać przeniesiony przez Centralę Zaopatrzenia Terenu w Warszawie (Kedywu KG AK) do Inspektoratu Brześć Okręgu Polesie AK, jednak do przerzutu na teren Okręgu nie doszło. W Powst. Warsz. należał do Zgrupowania „Radosław”, w batalionie „Czata 49” był dowódcą pododdziału (o sile drużyny–plutonu) w kompanii „Zgody”, następnie w kompanii kpt. „Piotra”. W trakcie walk na Woli został ranny. Przebywał w szpitalu polowym, ale szybko wrócił do walki. Przeszedł kanałami ze Starego Miasta do Śródmieścia Północnego, skąd przedarł się dalej do Śródmieścia Południowego i dalej na Czerniaków. 6 września bronił szpitala św. Łazarza przy ul. Książęcej. 6 lub 7 września 2 czołgi niemieckie zaatakowały teren szpitala. Jednocześnie oddział Bieniasa został wezwany na pomoc po przeciwnej stronie ulicy (Książęca 7 albo 9). Idąc na pomoc, w czasie przedzierania się przez atakujące czołgi, poległ na skarpie ulicy Książęcej. Zginął w 25 urodziny.
- kpt. br. panc. rez. Bohdan Kwiatkowski ps. "Lewar", przydział do Ośrodka Pancernego „Wiatrak” Obszaru Warszawskiego AK na stanowisko instruktora. W momencie wybuchu Powst. Warsz. znalazł się w Środmieściu Południowym, gdzie walczył początkowo jako strzelec, a następnie dowódca patrolu przeciwpancernego. Od 14 sierpnia służył w sztabie Podobwodu Śródmieście Południowe jako oficer operacyjny, a od 28 sierpnia do 2 października jako szef sztabu Podobwodu. Brał bezpośredni udział w walkach, m.in. o budynek PAST i o budynek YMCA. Za dzielność w tych walkach otrzymał 28 września Virtuti Militari, a 1 października – Krzyż Walecznych. Po powstaniu dostał się do niewoli niemieckiej, z której uciekł. W okresie październik-grudzień 1944 r. służył w Komendzie Głównej AK jako oficer ds. zleceń Komendanta Głównego AK. 28 albo 29 grudnia 1944 r. został aresztowany w Częstochowie i więziony w obozach: Groß-Rosen, Mittelbau-Dora i Bergen-Belsen (do 16 kwietnia 1945 roku).
- ppor. kaw. rez. Zdzisław Straszyński ps. "Meteor".
- ppor. kaw. Zygmunt Ulm ps. "Szybki", "Zwinny", przydział jako instruktor oddziału partyzanckiego „Burza” w Okręgu Łódź AK. 15 czerwca przyjechał do Warszawy i pozostawał w dyspozycji Komendy Głównej AK. Walczył w Powst. Warsz. jako oficer ordynansowy i adiutant bojowy dowódcy Zgrupowania Róg, mjra Stanisława Błaszczaka, broniąc wschodniego odcinka Starego Miasta, a od 2 września w Śródmieściu i na Powiślu. 24 sierpnia odznaczono go Krzyżem Walecznych. Od 20 września był adiutantem dowódcy 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej AK, którym został Stanisław Błaszczak. Po upadku powstania, od 5 października przebywał w niemieckich obozach jenieckich: w Stalagu XI B Fallingbostel, Stalagu XI C Bergen-Belsen, Oflagu II B Groß-Rosen, Stamlager X B Sandbostel i Oflagu X C Lübeck[1]. Został uwolniony 2 maja 1945 roku przez wojska brytyjskie i przewieziony do Londynu. 11 maja zameldował się w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza.
- kurier ppor. Stanisław Niedbał ps. "Bask", vel Stanisław Mostwin (kurier do Delegatury Rządu na Kraj) urodzony 31 marca 1917 r. w Poznaniu, syn Ignacego i Marii z Donatów, studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie Poznańskim, od grudnia 1939 r. w OW WP mjr. Hubala, w sierpniu 1940 r. przeszedł potajemnie na Węgry, w październiku w szeregach Brygady Karpackiej, w 1943 r. przybył do Anglii, zaprzysiężony 5 października 1943 r., zrzucony w Polsce 10/11 maja 1944 r., w 1945 r. wyjechał z Polski.
Zrzut na placówkę "Nil 2 " położoną 19 km na południowy wschód od Piotrkowa Trybunalskiego w pobliżu wsi Żerechowa. Zaszły nieprzewidziane okoliczności uniemożliwiające zrzut w zaplanowanym miejscu. Oddział partyzancki "Burza" stoczył 9 maja walkę z Niemcami pod wsią Żerechowa (miejsce zrzutu) wybrano nowe miejsce pod wsią Ślepietnica oddalone od poprzedniego o kilka kilometrów, udało się znakomicie.
Agencja nieruchomości Kocmyrzów
Operacja: Weller 27
Dowódca: kpt. naw. Władysław Krywda
Ekipa: LI
- por. br. panc. rez. Kazimierz Bernaczyk ps. "Rango" (po wojnie Kazimierz Bernarczyk-Słoński), trafił do oddziału partyzanckiego „Burza” operującego w Okręgu AK Łódź. 19 lipca 1944 roku został przydzielony do Kedywu Okręgu Lwów. Nie zgłosił się na odprawę, organizowaną przez władze radzieckie, dzięki czemu uniknął aresztowania. W trakcie ewakuacji ze Lwowa na zachód uległ wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego został umieszczony w szpitalu w Nisku, gdzie przebywał od lipca do grudnia 1944 roku, a następnie w szpitalu w Rudniku nad Sanem, do maja 1945 r.
- ppor. piech. rez. Jan Bienias ps. "Osterba", "Ożoga", przydzielony do Inspektoratu Rejonu Piotrków Okręgu AK Łódź, gdzie walczył do 10 czerwca 1944 roku w oddziale partyzanckim „Burza”. W lipcu 1944 roku miał zostać przeniesiony przez Centralę Zaopatrzenia Terenu w Warszawie (Kedywu KG AK) do Inspektoratu Brześć Okręgu Polesie AK, jednak do przerzutu na teren Okręgu nie doszło. W Powst. Warsz. należał do Zgrupowania „Radosław”, w batalionie „Czata 49” był dowódcą pododdziału (o sile drużyny–plutonu) w kompanii „Zgody”, następnie w kompanii kpt. „Piotra”. W trakcie walk na Woli został ranny. Przebywał w szpitalu polowym, ale szybko wrócił do walki. Przeszedł kanałami ze Starego Miasta do Śródmieścia Północnego, skąd przedarł się dalej do Śródmieścia Południowego i dalej na Czerniaków. 6 września bronił szpitala św. Łazarza przy ul. Książęcej. 6 lub 7 września 2 czołgi niemieckie zaatakowały teren szpitala. Jednocześnie oddział Bieniasa został wezwany na pomoc po przeciwnej stronie ulicy (Książęca 7 albo 9). Idąc na pomoc, w czasie przedzierania się przez atakujące czołgi, poległ na skarpie ulicy Książęcej. Zginął w 25 urodziny.
- kpt. br. panc. rez. Bohdan Kwiatkowski ps. "Lewar", przydział do Ośrodka Pancernego „Wiatrak” Obszaru Warszawskiego AK na stanowisko instruktora. W momencie wybuchu Powst. Warsz. znalazł się w Środmieściu Południowym, gdzie walczył początkowo jako strzelec, a następnie dowódca patrolu przeciwpancernego. Od 14 sierpnia służył w sztabie Podobwodu Śródmieście Południowe jako oficer operacyjny, a od 28 sierpnia do 2 października jako szef sztabu Podobwodu. Brał bezpośredni udział w walkach, m.in. o budynek PAST i o budynek YMCA. Za dzielność w tych walkach otrzymał 28 września Virtuti Militari, a 1 października – Krzyż Walecznych. Po powstaniu dostał się do niewoli niemieckiej, z której uciekł. W okresie październik-grudzień 1944 r. służył w Komendzie Głównej AK jako oficer ds. zleceń Komendanta Głównego AK. 28 albo 29 grudnia 1944 r. został aresztowany w Częstochowie i więziony w obozach: Groß-Rosen, Mittelbau-Dora i Bergen-Belsen (do 16 kwietnia 1945 roku).
- ppor. kaw. rez. Zdzisław Straszyński ps. "Meteor".
- ppor. kaw. Zygmunt Ulm ps. "Szybki", "Zwinny", przydział jako instruktor oddziału partyzanckiego „Burza” w Okręgu Łódź AK. 15 czerwca przyjechał do Warszawy i pozostawał w dyspozycji Komendy Głównej AK. Walczył w Powst. Warsz. jako oficer ordynansowy i adiutant bojowy dowódcy Zgrupowania Róg, mjra Stanisława Błaszczaka, broniąc wschodniego odcinka Starego Miasta, a od 2 września w Śródmieściu i na Powiślu. 24 sierpnia odznaczono go Krzyżem Walecznych. Od 20 września był adiutantem dowódcy 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej AK, którym został Stanisław Błaszczak. Po upadku powstania, od 5 października przebywał w niemieckich obozach jenieckich: w Stalagu XI B Fallingbostel, Stalagu XI C Bergen-Belsen, Oflagu II B Groß-Rosen, Stamlager X B Sandbostel i Oflagu X C Lübeck[1]. Został uwolniony 2 maja 1945 roku przez wojska brytyjskie i przewieziony do Londynu. 11 maja zameldował się w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza.
- kurier ppor. Stanisław Niedbał ps. "Bask", vel Stanisław Mostwin (kurier do Delegatury Rządu na Kraj) urodzony 31 marca 1917 r. w Poznaniu, syn Ignacego i Marii z Donatów, studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie Poznańskim, od grudnia 1939 r. w OW WP mjr. Hubala, w sierpniu 1940 r. przeszedł potajemnie na Węgry, w październiku w szeregach Brygady Karpackiej, w 1943 r. przybył do Anglii, zaprzysiężony 5 października 1943 r., zrzucony w Polsce 10/11 maja 1944 r., w 1945 r. wyjechał z Polski.
Zrzut na placówkę "Nil 2 " położoną 19 km na południowy wschód od Piotrkowa Trybunalskiego w pobliżu wsi Żerechowa. Zaszły nieprzewidziane okoliczności uniemożliwiające zrzut w zaplanowanym miejscu. Oddział partyzancki "Burza" stoczył 9 maja walkę z Niemcami pod wsią Żerechowa (miejsce zrzutu) wybrano nowe miejsce pod wsią Ślepietnica oddalone od poprzedniego o kilka kilometrów, udało się znakomicie.
Agencja nieruchomości Kocmyrzów
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)